Księżyc jako satelita ziemi

Do ziemi, która obraca się wokół słońca, docierają promienie słoneczne. Ale w ciągu roku jej pozycja w stosunku do tego źródła energii zmienia się. Do tego samego miejsca docierają różne ilości światła oraz ciepła. To narastające po sobie pory roku. Ponieważ ziemia jest lekko pochylona, jej półkule: północna oraz południowa nie są w takim samym stopniu wystawione na działanie promieni słonecznych. Gdy na jednej półkuli panuje dana pora roku, na drugiej jest ona przeciwna. W czasie równonocny wiosennej dzień oraz noc trwają tyle samo. Na północy zaczyna się wiosna; na południu to początek jesieni. Przesilenie letnie w grudniu, na północy oznacza najkrótszy dzień oraz noc oraz początek zimy. Na południu zaczyna się lato. Przesilenie letnie w czerwcu to na północy najdłuższy dzień w roku jak również początek lata. Na południu jest zima. We wrześniu znów następuje dzień takiej samej długości jak noc. Na północy jest jesień, a na południu wiosna. Księżyc, ziemia oraz słońce czasami bawią się w chowanego. Księżyc w czasie wędrówki wokół ziemi, przechodzi niekiedy między nasza planetę a słonce. Zasłania te gorąca gwiazdę przed naszym wzrokiem. Ale ponieważ jest mniejszy widać koronę słoneczną. Jest to zaćmienie słońca.